Fotografia zdecydowanie stoi u mnie na piedestale, często gdy mam pomysł na zdjęcie odwołuję wszystko co sobie zaplanowałem (no poza posiłkami). Dlaczego tak robię? Ponieważ fotografia pozwala mi się oderwać od rzeczywistości, jest jak dobrze napisana książka, którą się pochłania w mgnieniu oka, czy piosenka zapadająca w ucho tak bardzo, że potem nucimy ją przez dzień cały. Jest to dla mnie moment wytchnienia, odpoczynku, czas zrobienia czegoś niekonwencjonalnego, zwariowanego lub uchwycenia chwili, która jest tego warta. Czasem fotografia posiada przekaz, czasem jest widokówką, czasem wzrusza, czasem budzi wspomnienia, czasem rozśmiesza.
Najpiękniejszy w fotografii moim zdaniem jest właśnie brak schematyczności, absolutny brak granic dający możliwość stworzenia czegoś niecodziennego, czegoś pięknego, czegoś wzruszającego, dającego do myślenia. Biorąc aparat z załadowaną kolejną rolką filmu, kolejną kasetę z szitkami dostaję możliwość wykorzystania ich na każdy sposób jaki przyjdzie mi do głowy, nie ma ograniczeń (ograniczeniem dla siebie mogę być tylko ja sam). Biorąc aparat do ręki mogę podbić świat (wiem że brzmi to naiwnie, ale jest w tym ziarenko prawdy).
Coś mi test nie wyszedł...
Adox Chs 25@25 Rodinal 1+100 1h 30min
0 komentarze:
Prześlij komentarz